13 مهر 1400 - 16:21
کوجان

کوجان دیه بسیاری بزرگی در شمال اصفهان بود که از سوی غرب به جاده تهران – اصفهان می رسید و اینک تمام آن و زمین های اطرافش در شهر واقع شده است. این ناحیه جزو دهات معروف قطعه ی شمالی بلوک ماربین محسوب می شد و چنان که جابر انصاری می نویسد از مقدار 72سهم آب مادی سهم، 2 سهم آب بر می داشت (جابر انصاری، 1378 :433). قسمت شمالی بلوک ماربین، کشتزارها و باغستان هایی داشته که آب آن از رود و قنات با هم تأمین می شده است(الإصفهانی، 1368 :310).

کوجان، از لحاظ واژه شناسی از سه جزء«کِ+او+ج+ان» ترکیب شده است. جزء اول«کِ»، تخفیف یافته ی واژه ی «کی» به معنی قنات است و جزء دوم یعنی«او» به معنی آب است . جزء سوم نیز حرف وقایه و جزء چهارم، علامت کثرت و نسبت است. مجموعاً واژه ی«که+اوگان»  یعنی منسوب به کی و آب و جایی که آب از کاه ریز است. کوجان الان نیز کی بزرگی دارد و اسم آن با معنی تطبیق می کند.(مهریار،1382 : 467)



کد محتوا 40472